ผมนำต้น RUBAL ไปส่งให้ที่ร้านหลังตลาดไท

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down

ผมนำต้น RUBAL ไปส่งให้ที่ร้านหลังตลาดไท

ตั้งหัวข้อ  สมาชิกทั่วไป on Tue Jul 06, 2010 1:49 pm

เรียน ดร.อานนต์

ผมนำต้น RUBAL ไปส่งให้ที่ร้านหลังตลาดไท แล้วซื้อเห็ดนางฟ้ามาให้ลูกๆทดลองดูแลกันที่บ้าน พึ่งเดินทางกลับมาถึงเช้าวันจันทร์ครับแล้วจะเดินทางกลับวันอาทิตย์ที่ 21เนื่องจากตั๋วขาออกจากไทยที่นั่งเต็มหมด


ข่าวเมืองไทยในต่างประเทศมันรุนแรงครับทำให้ต่างชาติบินหนีกันจนที่นั่งเต็มไปหมดเหลือวันเดียวที่พอบินได้ก็เลยต้องกลับเร็วหน่อยครับ


คงกลัวปิดสนามบินแล้วกลับบ้านไม่ได้เหมือนรอบที่แล้ว


ต้นรูบัลนี้ผมว่าอาจจะตายสักต้นนึง เนื่องจากรากมันร่อแร่เต็มที ซื้อมาล้างรากแล้วก็ห่อด้วยหนังสือพิมพ์ชุบน้ำพันพลาสติกแล้วห่อผ้าขนหนูอีกชั้นบินตรงมาเลยครับ ต้นไม้ชนิดนี้ชอบอากาศเหมือนกับภาคใต้บ้านเราครับ การปลูกเหมือนการปลูกยางพารา การกรีดก็ทำลักษณะเดียวกันครับ


สวัสดีครับ


wichai wattanasopon




สมาชิกทั่วไป

จำนวนข้อความ : 247
Join date : 04/07/2010

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: ผมนำต้น RUBAL ไปส่งให้ที่ร้านหลังตลาดไท

ตั้งหัวข้อ  สมาชิกทั่วไป on Tue Jul 06, 2010 1:49 pm

เรียนคุณวิชัย


ต้องขอขอบคุณเป็นอย่างสูง ที่อุตส่าห์นำต้น Rubal มาให้ถึงที่ แต่เสียดายที่ไม่ได้เจอกัน พอดีผมไปทำบุญวันเกิดที่วัดหลวงพ่อโต ธรรมรังสี แถวๆสามโคก เพื่อเป็นการส่งเคราะห์และรับศีลรับพร เพราะปกติทุกปี ในช่วงวันเกิดของผม ผมจะจัดการทำบุญที่ศูนย์และถือโอกาสพบปะสังสรรค์ แลกเปลี่ยนความรู้ประสบการณ์และจะมีการบรรยายความคืบหน้าเกี่ยวกับเห็ด แต่ปีนี้ เหตุการณ์บ้านเมืองไม่อำนวย ผมจึงพาครอบครัวไปทำบุญ แต่ก็เป็นเรื่องเหลือเชื่อ ที่มักจะมีอะไรดีๆเกิดขึ้นมาโดยตลอดในช่วงวันเกิดของผม เช่นปีที่ผ่านมา ผมก็ได้ประสบผลสำเร็จในการเพาะเห็ดกระดุมบราซิลสายพันธุ์ใหม่ ที่มีสาร PSK and PSP ซึ่งเป็นสาร Polysaccharides ของน้ำตาล Pentose สูงมาก สารดังกล่าว มีคุณสมบัติในการสร้างภูมิต้านทานให้แก่คนได้ในเวลาอันรวดเร็ว คือ แค่ 1-2 วัน จะทำให้ภูมิต้านทานสูงขึ้นได้มากกว่า 5,000 % มันจึงกลายเป็นเห็ดที่ญี่ปุ่นซุ่มทำการเพาะปีละหลายหมื่นตัน โดยใช้ฐานการผลิตที่ประเทศอุรุกวัย เพื่อนำเอามาสกัดเป็นยารักษาโรคต่างๆ โดยเฉพาะโรคต่างๆที่เกี่ยวกับภูมิต้านทานบกพร่อง ซึ่งส่วนใหญ่การเป็นโรค ก็เกิดจากภูมิคุ้มกันบกพร่องนั่นเอง และช่วงนั้นเอง ที่พี่ภรรยาผมเป็นโรคมะเร็งต่อมน้ำเหลืองอักเสบ หมอไม่รับรักษาแล้ว หมอแนะนำให้ญาตินำตัวออกโรงพยาบาล เพื่อปล่อยให้ท่านสิ้นใจที่บ้าน ซึ่งก็ไม่น่าเกิน 1 สัปดาห์ ก็ได้เห็ดนี่แหละ ให้ญาติดังกล่าวทาน เพียงไม่กี่วันอาการดีขึ้น และเข้ารับการรักษาด้วยคีโมถึง 6 ครั้งก็ไม่มีอาการแพ้ จนหมอรับรองว่า หายจากมะเร็งโดยเด็ดขาดแล้ว และท้าว่าให้เดินทางไปเที่ยวที่ไหนก็ได้ไม่ต้องกังวลเรื่องโรค เพราะหายดีแล้ว แต่ก็เป็นเรื่องน่าเศร้าที่ได้เดินทางไปบ้านเกิดที่นครพนม แล้วไปทานปลานิลและอาหารท่มีโปรตีนสูงเข้าไปมากหน่อย จึงเกิดอาการท้องบวมขึ้นมาอย่างรวดเร็ว จนแพทย์ไม่สามารถเยียวยาได้ จึงจากพวกเราไปเมื่อไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา ขณะเดียวกัน ท่านนายกสมัคร ที่เป็นมะเร็งตับ ไปรักษาที่อเมริกา และกลับมารักษาต่อที่ไทย จนกระทั่งหมอหมดหนทางรักษา ท่านจึงขออนุญาตกลับไปสิ้นบุญที่บ้าน เพราะทานอะไรไม่ได้แล้ว หน้าเริ่มเขียว นั่งก็ไม่ได้ นอนก็ไม่ได้ ทานอะไรไม่ได้เลย มีเลือดออกที่ตับแล้ว คาดว่าไม่น่าเกินสัปดาห์เช่นกัน



ผมได้ทำการติดต่อท่าน เพื่อแจ้งให้ท่านทราบเรื่องยา ท่านจึงส่งคุณหญิงมารับเห็ดเป็นยาไปในวันที่ 24 พ.ค. 2552 แล้วทานในวันนั้น เพียง 4 วันเท่านั้น ท่านมีอาการดีขึ้น แล้วให้คนขับรถพาไปทานติ๋มซำที่ตลาดโบเบ้ และอีกประมาณ 1 เดือนถัดมา อาการของโรคมะเร็งของท่านดีขึ้นมาก จนหมอมั่นใจว่ามะเร็งตับหยุดแพร่กระจาย แม้กระทั่งฉีดสีเข้าไป มันยังไม่ยอมดูดสี หมอลงความเห็นว่ามะเร็งมันตายไปแล้ว หมอทั้งคณะจึงร่วมกันแสดงความยินดี และวันที่ 7 ก.ค. ท่านจึงขอพบผม เพราะเราไม่เคยรู้จักและเห็นหน้ากันมาก่อน แต่ก็เป็นเรื่องที่น่าผิดหวังและเสียดาย ที่ระยะหลังท่านออกงานมาก และไปทานอาหารทะเลมากไปหน่อย เกิดอาการท้องบวมเช่นเดียวกับพี่สะไภ้ผม และท่านได้ถึงแก่อนิจกรรมดั่งที่ทราบกันดีอยู่แล้ว


ปีนี้ ผมก็คิดว่า วันเกิดของผมนั้น ผมน่าจะมีส่วนในการร่วมรณรงค์ในการเรียกร้องประชาธิปไตย ที่ถูกอำมาตย์ครอบงำมานาน ให้กลับสู่มือของประชาชนอย่างแท้จริง จึงประกาศสนับสนุนมาแต่ต้น เพื่อจะไม่ให้ลูกหลานมาพูดทีหลังว่าเป็นพวกอีแอบ ที่จะมาเอาความดีความชอบ เมื่อเห็นว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งชนะ ผมจึงให้การสนับสนุนทางด้านอาหาร และใช้ร้านที่หน้า ม.เกษตร เป็นที่แจกจ่ายน้ำ ไอศครีม ลูกอมให้แก่ผู้ร่วมชุมนุม แต่การต่อต้านดังกล่าว คงไม่สามารถบรรลุในเร็ววันแต่ก็จะขอสนับสนุนไปตลอด ปีนี้ก็คิดได้แค่นี้สำหรับวันเกิดผม แต่จู่ๆ หลังจากกลับจากการทำบุญ ผมได้รับต้นไม้จากเจ้าหน้าที่ 3 ต้น โดยเขาไม่ได้บอกว่าเป็นต้นไม้อะไร เพียงแต่บอกว่า เป็นของดี ราคาแพง มาจากต่างประเทศ จริงๆแล้ว พอผมเห็นต้นไม้ ผมรู้ทันทีว่า มาจากคุณวิชัย ที่โอมานแน่นอน แต่ไม่ได้คิดว่า คุณวิชัย จะเป็นผู้นำมาด้วยตนเอง ที่ผมเขียนมาเสียยืดยาวก็เพื่อจะบอกว่า นี่ไงคือส่วนบุญส่วนกุศลที่ได้รับ ต้นไม้ 3 ต้นนี้ คือ ของขวัญอันล้ำค่า ที่ผมได้รับในวันครบรอบวันเกิดนี้ ทั้งๆที่เราไม่เคยรู้จักและเห็นหน้าค่าตากันมาก่อนเลย เพียงแต่คุณวิชัย ก็เป็นคนหนึ่งที่เหมือนกับหลายร้อยคนต่อวันที่ผมตอบปัญหาและไขข้อข้องใจเกี่ยวกับเห็ดเท่านั้น ผมได้รับการทักท้วงจากผู้ที่ไม่เคยเข้าใจในตัวผมว่า ทำไมผมต้องเปิดเผยเรื่องเกี่ยวกับเห็ดอย่างลึกซึ้ง หมดไส้หมดพุง ทั้งๆที่บางอย่างน่าจะเก็บไว้เป็นผลประโยชน์แก่ตัวเองบ้าง แต่จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ผมยิ่งเปิด ก็ยิ่งช่วยคนได้มาก มีเพื่อนฝูงมาก และก็ได้รับประสบการณ์จากการแลกเปลี่ยนประสบการณ์มากยิ่งขึ้น ผมจึงขอขอบคุณเป็นอย่างสูงในน้ำจิตน้ำใจอันสูงส่งของคุณวิชัย และผมได้รีบทำการปลูกมันทันที คาดว่าน่าจะรอดทั้งหมด อย่างไรก็ตาม จะแจ้งให้ทราบทุกระยะที่มันมีการพัฒนา และหากเป็นบุญวาสนาของประเทศไทย ผมว่า นี่น่าจะเป็นจุดเริ่มต้นของประเทศ เกี่ยวกับต้นไม้อันล้ำค่านี้ อย่างไรก็ตาม หากมีเวลาว่าง และสามารถผ่านมาทางตลาดไทได้ ก็ขอความกรุณาแวะผ่านมาที่ฟาร์ม ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากตลาดไท ส่วนใหญ่ผมจะใช้เวลาอยู่ที่นั่น ในฐานะเป็นคนงานคนหนึ่ง ที่กำลังค่อยๆปรับปรุงฟาร์มตามกำลังที่มี และหากเป็นไปได้ก็ขอเบอร์โทร.เพื่อจะได้โทรขอบคุณอีกครั้งครับ



ดร.อานนท์ เอื้อตระกูล




สมาชิกทั่วไป

จำนวนข้อความ : 247
Join date : 04/07/2010

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน


 
Permissions in this forum:
คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ